http://www.mediafire.com/download.php?4mjxxi1emnd

این آهنگیه که این یکی دو روز تو گوشم بود

دلم راضی نمی شه....

شکستم...

با سر خوردم زمین..

تو اصلا نفهمیدی ولی من بارها درونم بدون اینکه بفهمی شکستم اما بنا به تفکراتم بخشیدمت

بدون اینکه حس کنی گذشتم

این یه واقعیت که دیگه باورت ندارم....

حتی دوست داشتنتو....

فکر نمی کنم الان احتیاج به فرصت باشه

تو فرصت می خوای که دوباره ادامه بدیم تا من حسام یادم بیادو بفهمم که دوست دارم

اما من بهت می گم این کارت نتیجه بخش نیست

ادامه ی رابطه مثل قبل واسه من یه موقعی لذت بخش بود

اما حالا باید خیلی مفاهیم برام ثابت بشه

من ثابت بشم...جایگاهم ثابت بشه

اینکه تو از ابراز من هیچ جا هراسی نداشته باشی .

می خوام بلاگم مار÷له رو دوباره ادامه بدم

می خوام باشم بدون ترس بدون تردید بدون هراس بدون تفکر ات مزخرف قبلم

می خوام به خودم حق اشتباه بدم

اگه تونستی همه ی اینارو بهم ثابت کنی....

من نمی دونم چه جوری...

ولی همش  گردن خودته.../

                                                             فرشته

چشامو میبندم... از تو گوشم فقط دود بلند میشه... فقط باید خفه خون بگیرم... طعم چرک ته حلقم، گلوم رو میسوزونه...

دیدی بعضی وقتها یه عالمه گه به هیکلت مالیدی و نمیدونی چیکارش کنی؟؟؟

تو خیلی راحت میتونی تف بندازی تو صورتم... شاید ارزشم فقط همین باشه...

به نظرم میاد "اشتباه" یه فعله... فعلی که میتونه خیلی بزرگ یا خیلی کوچیک باشه...

من یه فاعل بزرگ لعنتیم... قبول...

تو فاعل نباش... قبول؟؟؟

خط خطی: همیشه چیزی که میبینم و میشنویم... اون چیزی نیست که واقعن هست... چی جوری بگم؟؟؟ یعنی این، اونی نیست که باید... یا یه همچین چیزی...

خط خطی: من اشتباه کردم... گه خوردم...

                                                                             "ابلیس"

 زیبا...  تمام حرف دلم این نیست.../

                                                                 "فرشته"

کمی آرام هستم...چه قدر لازم است گاهی آدم خودش را رها کند...پیش برود .... جریان یابد با زندگی ....
لازم است گاهی ساده تر ها باشد.... بشود... بخواهد...آنچنان سخت نیست اگر به زندگی فرصت ابراز بدم...
....
از نیمه شب که می گذرد...گرم که در تارتارهای موهای سینه پنهانت می شوم.... خواهش نرم بوسه هامان از لب تا به سینه ...از پلک تا به گردن.... بند بند انگشت تا به هلال نمناک سر شانه ها....خیس از تو خیس از عشق... خیس از بوسه بوسه ی دلدادگی....آرام.... نرم .... وخواهش حضوری بی پروا....
و دلی که اطمینان می طلبد ....قرار می خواهد...دل است دیگر....آرامش می خواهد....خیال راحت می خواهد
نمی دانی حس عاشقیت بودن هام که نیمه شب ها می ریزد روی پوست تنم...پر می شوم که از تو که از خودم....
مستانه ام می کند...مستانه ات می کندم...
مست از تو
....................................مست از تو

                                                                      فرشته

هیچ صدایی نمیشنوم. این همه عبور و مرور تو خیابون. حوالی میدون انقلاب. نمیدونم چرا همه ی حرکات به صورت اسلو موشن جلوی چشمام ظاهر میشن. نمیدونم چرا همه جا رو تونالیته ی سیاه و سفید میبینم. نمیدون چرا با این همه جنب و جوش، من هیچی نمیشنوم غیر از یک صدا. صدای ضربان قلبم که به کندی هر چه تمام تر میزنه. نفسم به سختی بالا و پایین میره. اما هر چی زمان میگذره، حس میکنم صدای قلبم هم تند تر و تند تر میشه.

حالا دیگه انقدر داره تند میزنه که انگار میخواد از جاش کنده شه. این همه آدرنالین چیجوری و از کجا داره به قلبم تزریق میشه؟ این همه تپش قلب و هیجان برای چیه.

سرم رو میچرخونم و تو یه لحظه به یه نقطه خیره میشم. زمان از حرکت می ایسته. حالا دیگه هیچ حرکتی. هیچ صدایی.

خط خطی: درسته، قلبم پرواز کرد.

خط خطی ٢: درسته، قلبم از جا کنده شد.

خط خطی ٣: درسته، من مردم.

                                                                         "ابلیس"

چه شیرین است، وقتی که دیوار انتظار فرو می ریزد،
وقتی دیداری دوباره تازه می شود،
وقتی چشم ها، سکوت را به لب ها تحمیل می کنند،
و آنگاه، تنها یک نگاه ساده است که به اطرافیانت می فهماند،
تو معنای زندگی را یافته ای...

.../
نمی خواهم بگویم دوستت دارم ...
می خواهم، بدانی دوستت دارم ...

                                                                "فرشته"

 روزی او را خواهم گفت که آن شباهنگام که آرام، در بسترش خفته بود، چگونه در کنار آتشی که از کاغذهای کتاب های لغت افروخته بودم، عشق را معنا می کردم.

.../ بخواه...می تونی...

                                                                "فرشته"